Witaj

Witaj na stronie Fundacji Nie Ma Czasu! Znajdziesz tu wiele istotnych informacji na temat nowotworu jelita grubego. Ty także możesz pomóc ...

Zarówno pierwotne (Pseudomyxoma, Mesothelioma), jak i wtórne nowotwory otrzewnej (przerzuty raka jelita grubego, raka jajnika, raka żołądka i in.) pozostają jednym z największych wyzwań dla onkologów z powodu trudności we wczesnym rozpoznaniu, zajęcia dużej powierzchni, konieczności wykonania rozległych operacji chirurgicznych oraz ograniczonej skuteczności chemioterapii systemowej, gdyż nowotwory wytwarzające śluz oraz przerzuty na powierzchni otrzewnej są stosunkowo oporne na cytostatyki podawane dożylnie ze względu na ich skąpe unaczynienie oraz barierę krew-otrzewna.

Postęp choroby, o ile nie jest ona leczona, doprowadza do niedrożności przewodu pokarmowego i/lub dróg moczowych/żółciowych, wodobrzusza, wyniszczenia oraz zgonu chorego.
Od lat 80. postępowanie w przypadku nowotworów otrzewnej zaczęło intensywnie się rozwijać. Agresywne postępowanie chirurgiczne mające na celu usunięcie wszystkich widocznych makroskopowo zmian w całej jamie otrzewnej (31) (ang. cytoreductive surgery – CRS) z jednoczesną chemioterapią dootrzewnową w hipertermii (HIPEC), mającą na celu eliminację mikroskopowych pozostałości choroby, pozwala znacznie poprawić wyniki leczenia pacjentów z tą chorobą.
Takie nowoczesne leczenie dootrzewnowe jest przedmiotem wielu publikacji. Wyniki badań wieloośrodkowych (32, 33), badań randomizowanych (34, 35), krajowe bazy danych (36), systematyczne przeglądy piśmiennictwa i metaanalizy (37-40) oraz raporty poszczególnych ośrodków pokazują korzyści chirurgii cytoredukcyjnej w połączeniu z HIPEC w leczeniu przerzutów do otrzewnej oraz pierwotnych nowotworów otrzewnej.
W celu ujednolicenia standardów leczenia na całym świecie Międzynarodowa Grupa Leczenia Nowotworów Otrzewnej (Peritoneal Surface Oncology Group International – PSOGI) sformułowała w trakcie dorocznego spotkania w 2014 roku w Amsterdamie międzynarodowe rekomendacje dotyczące postępowania w nowotworach otrzewnej (41):
Chirurgiczne usunięcie (CRS) z chemioterapią dootrzewnową w hipertermii (HIPEC) jest możliwe u wybranej grupy pacjentów ze średnim i niskim stopniem zaawansowania.
CRS i HIPEC należy unikać u pacjentów, u których prawdopodobieństwo wykonania całkowitej lub prawe całkowitej cytoredukcji jest mało prawdopodobne lub całkowite wyleczenie nie jest możliwe z powodu chorób towarzyszących.
CRS i HIPEC nie powinno się stosować w ośrodkach, w których poziom wiedzy lub umiejętności jest niewystarczający do zapewnienia akceptowalnej zachorowalności i umieralności po wykonaniu powyższych procedur.
Ośrodki rozpoczynające CRS i HIPEC powinny korzystać z pomocy i zdobytego już doświadczenia innych zespołów.
Kwalifikacja do CRS i HIPEC powinna się odbywać w zespołach wielodyscyplinarnych.

Profesor W. Polkowski wraz z zespołem przedstawiają nowe spojrzenie na skojarzone leczenie raka piersi, raka żołądka (konieczność przedoperacyjnej chemioterapii), nowotworów otrzewnej (zalecane radykalne wycięcie zmian chorobowych i stosowanie HIPEC). Całość artykułu dostępna tutaj http://www.czytelniamedyczna.pl/5471,co-nowego-w-chirurgii-onkologicznej.html


Fragment artykułu
"Co nowego w chirurgii onkologicznej?"
Andrzej Kurylcio, Jerzy Mielko, Karol Rawicz-Pruszyński, Robert Sitarz, Wojciech P. Polkowski
Klinika Chirurgii Onkologicznej, Katedra Onkologii, Uniwersytet Medyczny w Lublinie
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. med. Wojciech P. Polkowski